Medewerkers Inclusief Groep laten hun hart spreken bij gedichtenwedstrijd

Wat ons opviel was dat de gedichten vaak heel persoonlijk waren. Geweldig dat mensen hun hart durven te laten spreken.


11-09-14 - Dat er onder de medewerkers van de Inclusief Groep volop creatief talent aanwezig is werd deze week maar weer eens duidelijk. In het kader van de landelijke Week van de Alfabetisering had de Inclusief Groep een gedichtenwedstrijd uitgeschreven. Tijdens een feestelijke lunchbijeenkomst werden de winnaars bekend gemaakt en de gedichten voorgedragen.

Juryvoorzitter Karel van Bronswijk, in het dagelijks leven leraar aan een basisschool in Elspeet en tevens CDA-gemeenteraadslid in Nunspeet liet weten verrast te zijn door de vele inzendingen en de grote variëteit en creativiteit ervan. Van een gedicht over de zomer, de natuur en het strand tot gedichten over liefde, vriendschap, ouder worden en hoe het is om gehandicapt te zijn. “Wat ons opviel was dat de gedichten vaak heel persoonlijk waren. Geweldig dat mensen hun hart durven te laten spreken”.

Het was moeilijk kiezen voor de jury, temeer daar er toch een niveauverschil is. Sommige deelnemers hebben nog moeite met lezen en schrijven maar waren de uitdaging aangegaan.

Daarom koos de jury voor drie verschillende categorieën. De eerste prijs in de moeilijkste categorie ging naar Evert Klaassen, medewerker van Inclusief Gresbo Post. Voor zijn gedicht koos hij als inspiratiebron zijn wijk in Harderwijk waar hij dagelijks de post bezorgt en waar straten vernoemd zijn naar beroemde schrijvers. Hierbij zijn winnende gedicht:

'Postcode 3842'

Ik zigzag, slalom en meander,
Getooid met zonnebril of zuidwester,
Roestige fiets, rode tas.
Alberdinck Thijm, Busken Huet, Couperus.
Gedachten dwalen
Van oude menschen,
de dingen die voorbij gaan.

De noordooster schrijnt en schraalt,
Bode van een nieuwe lente?
Even of oneven
is mij om het even.
Potgieter, Querido, Roemer Visscher,
Ze kijken naar je uit, zegt men.
Ik zigzag, slalom en meander…

Na afloop bekende hij dat hij nooit eerder een gedicht had geschreven, maar door deze wedstrijd op het idee was gekomen en nu de smaak te pakken heeft.

Zijn collega Marieke Oostveen, eveneens werkzaam op de Postafdeling (in Nunspeet), won een prijs in de tweede categorie. Zij maakte deze persoonlijke bijdrage.

Ik ben gehandicapt geboren
En ik voel me soms verloren…
Eén die van heel erg veel dingen houdt.
Konijnen en paarden, die zijn mij vertrouwd.
Ik heb Adhd, Autisme en Pdd nos.
Daarmee ben je altijd de klos.
Je wilt weten ieder uur.
Je bent gebonden en houdt van structuur.
Het is soms voor mij erg zuur.
Niet op mezelf kunnen wonen
Je weet dat dat er nooit van zal komen.
En altijd is er begeleiding om je heen.
Je bent nooit alleen.
Ik kan lezen en schrijven.
Ik hoop dat dat nog heel erg lang zo mag blijven.

Eén van de mensen die nog maar net Nederlands heeft leren lezen en schrijven is Punam Kapour, afkomstig uit Afghanistan. Zij werkt op de Afdeling Verpakken en doet nu twee jaar mee aan de taalcursus waar ze dit gedicht schreef. Zij won de prijs in de derde categorie met dit gedicht:

'Weer'

Het weer is bewolkt
Mooi weer
Slecht weer
Het regent weer
Harde wind weer
Bliksem en onweer.
De zon schijnt
Slecht weer
Mooi weer
Lekker in de zon weer
Lekker warm weer.